Adem de gezonde lucht van zee…

De halotherapie in onze jodium zoutgrot helpt bij de volgende longklachten; astma, COPD, bronchitis, longemfyseem, longontsteking, cystic fibrosis, (taaislijmziekte)

Astma

Astma is een meestal omkeerbare chronische onstekingsziekte van de luchtwegen, dat gekenmerkt wordt door terugkerende symptomen zoals belemmering, en verhoogde prikkelbaarheid van de luchtwegen.

Bij een astma-aanval verkrampen de gladde spieren van de bronchiën. (bronchoconstrictie) Door een onstekingsreactie zwellen de wand van de luchtwegen op en geven slijm af in de luchtwegen waardoor de luchtwegen nauwer worden. Dit resulteert bij patiënten in kortademigheid, benauwdheid, piepend ademhaling en hoesten. De aandoening ontstaat meestal op jonge leeftijd, maar kan ook bij volwassenen ontstaan. Zelfs tot op hoge leeftijd.

De luchtwegvernauwing bij astma is omkeerbaar, dat wil zeggen dat de aangespannen spieren van de luchtwegen vanzelf of na een adequate behandeling weer ontspannen. Bij astmapatiënten vernauwen de luchtwegen zich als reactie op prikkels die in gezonde longen gewoonlijk geen effect hebben.

De inhaleringstherapie in onze jodium-(zee) zoutgrot stimuleert de beschermende mechanismen van de luchtwegen, ontspant de spieren in de luchtwegen, heeft een afvoereffect van slijmophopingen in de bronchiale buis, en verhoogt de stabiliteit van de slijmvliezen om zodoende sterker op te kunnen treden tegen infecties.

COPD

Chronische obstructieve longziekte (COPD: chronic obstructive pulmonary disease) is een blijvende obstructie van de luchtwegen die bij emfyseem, chronische obstructieve bronchitis of de combinatie van beide aandoeningen voorkomt. COPD leidt tot chronische luchtstroom obstructie, ofwel een blijvende afname van de luchtstroomsnelheid door de longen tijdens de uitademing. Zowel emfyseem als chronische bronchitis draagt bij aan de belemmering van de luchtstroom bij COPD. Emfyseem tast de longblaasjes aan, die samen de longen vormen. De aandoening veroorzaakt een blijvende vergroting van een aanzienlijk deel van de 300 miljoen longblaasjes (alveoli) en beschadiging van de wand van de longblaasjes. Chronische bronchitis wordt gekenmerkt door het ophoesten van sputum gedurende drie maanden of langer tijdens twee opeenvolgende jaren, waarbij het hoesten niet door een andere longaandoening wordt veroorzaakt.

De kleine luchtwegen van de longen (bronchioli) worden normaal gesproken opengehouden door de uitmondingen van de longblaasjes, die uitkomen op de bronchioli. Bij emfyseem zijn de wanden van de longblaasjes beschadigd, waardoor de bronchioli hun aanhechting verliezen en inklappen en de luchtstroom permanent geblokkeerd is. Bij chronische bronchitis zijn de klieren in de wand van de luchtwegen vergroot, waardoor ze meer slijm afgeven. Er ontstaan ontstekingsverschijnselen in de bronchioli met als gevolg dat het gladde spierweefsel verkrampt en het slijm de luchtwegen blokkeert. Luchtstroomobstructie is ook een kenmerk van astma (zie Shock), maar deze obstructie is, met of zonder behandeling, bij de meeste patiënten niet blijvend. Bij COPD is dat wel het geval.

Het gevolg van de luchtstroomobstructie bij COPD is dat de patiënt meer moeite heeft met ademhalen.

Het doel van deze therapie is om het immuunsysteem te versterken, vermindering van verlies van longfunctie en vermindering van de bijwerkingen als gevolg van astma medicatie.

 

Bronchitis

Bronchitis is ontsteking van de bronchiën, oftewel de wat grotere luchtwegen tussen de luchtpijp en de longblaasjes. Er kan een onderscheid gemaakt worden tussen acute en chronische bronchitis.

Acute bronchitis ontstaat vaak na verkoudheid of griep. Chronische bronchitis wordt gekenmerkt door de aanwezigheid van een slijmveroorzakende hoest gedurende drie maanden per jaar of in twee opeenvolgende jaren zonder dat een onderliggend ziekte de hoest kan verklaren. Mensen met chronische bronchitis hebben ook in uiteenlopende mate ademhalingsmoeilijkheden. Regelmatig hebben deze mensen infecties of ontstekingen in hun longen die hun ademhalingsmoeilijkheden verergeren. Bij acute bronchitis zijn de bronchiën ontstoken. Er bestaan daarnaast nog twee varianten. Bij acute bronchiolitis zit de ontsteking nog lager, in de bronchiolen. Die bevinden zich vlak onder de bronchiën en zijn kleiner. Bij acute tracheïtis zit de ontsteking juist hoger, net boven de bronchiën. Het verschil tussen acute bronchitis, bronchiolitis en tracheïtis is dus vooral de plek van de infectie. Heel soms ontstaan de ontstekingen ook zonder dat er sprake is een bacterie of virus. Dat komt bijvoorbeeld voor bij reumapatiënten.

Chronische bronchitis is een vorm van bronchitis die niet meer overgaat en die voornamelijk veroorzaakt wordt door roken. Samen met longemfyseem valt dit onder de noemer Chronic Obstructive Pulmonary Disease (COPD). Chronische bronchitis kan gepaard gaan met chronische luchtwegobstructie (luchtwegvernauwing). Chronische bronchitis kan vaak samenhangen met astma of emfyseem en is daarom vaak lastig te onderscheiden van astma en emfyseem.

Longemfyseem

Bij longemfyseem gaan er steeds meer longblaasjes stuk. De wanden van de longblaasjes raken zo beschadigd dat ze niet meer goed werken. De longblaasjes zorgen voor de uitwisseling van zuurstof en koolstofdioxide. Bij ernstig longemfyseem raken sommige longblaasjes met elkaar vergroeid. Longblaasjes die zijn beschadigd, kunnen niet meer herstellen. Zonder longblaasjes is het moeilijker om zuurstof op te nemen.

Door uw longemfyseem bent u misschien benauwd of hapt u naar lucht. Dat geeft een angstig gevoel. Uitademen gaat moeilijk en de ademhaling is vaak sneller. Een piepende ademhaling en veel hoesten zijn bekende symptomen. Omdat er te weinig zuurstof in het bloed komt, bent u vaak erg moe.

Roken is de meest bekende oorzaak van longemfyseem. De stoffen in tabak tasten de longblaasjes blijvend aan. Als u blijft roken, wordt de ziekte sneller erger. Soms zijn chemische dampen de oorzaak van emfyseem.

Longontsteking

Bij een longontsteking zijn de kleine vertakkingen van de longen en de longblaasjes diep in uw longen ontstoken. Een longontsteking kan licht of zwaar zijn. Door een longontsteking kunt u benauwd zijn.

Wanneer u inademt, gaat de lucht via uw luchtpijp en de kleine vertakkingen van uw longen naar de longblaasjes. Daar neemt uw lichaam zuurstof op. Bij een longontsteking zijn de kleine vertakkingen, de bronchiën, en de longblaasjes ontstoken. Meestal is een bacterie de oorzaak, soms een virus. Een combinatie is ook mogelijk. Bij een longontsteking heeft u vaak moeite met ademen. U kunt plotseling erg benauwd worden. Dat kan angstig zijn.


Cystic Fibrosis (taaislijmziekte)

Cystic fibrosis (CF) staat ook wel bekend als de zogenaamde taaislijmziekte. Het is een erfelijke, chronische en helaas ongeneeslijke ernstige ziekte. In ons lichaam zitten ontelbaar veel kliertjes die slijm uitscheiden. Dat slijm is belangrijk, want het helpt bij het afvoeren van bacteriën en bijvoorbeeld stofdeeltjes die zijn ingeademd. Ook transporteert het slijm enzymen naar de darm. Enzymen zorgen ervoor dat vetten goed verteerd kunnen worden. Bij gezonde mensen is het slijm vrij vloeibaar, doorzichtig en dun. Als u cystic fibrosis heeft, is het slijm juist erg taai en dik. Omdat dit taaie slijm niet goed in staat is om de afvalstoffen en enzymen te vervoeren, ontstaan er overal in het lichaam ophopingen van dit slijm dat niet verder kan. Vooral in de longen veroorzaakt dit problemen. Het opgehoopte slijm zorgt daar voor ontstekingen en leidt tot benauwdheid. Als u cystic fibrosis heeft, is ademhalen niet altijd even gemakkelijk. Ook veroorzaakt het taaie slijm littekens in de alvleesklier (die de enzymen afscheidt) en de lever. De longen, alvleesklier en de lever kunnen door cystic fibrosis dus niet meer functioneren zoals het hoort. Ook de darmen kunnen verstopt raken, omdat de enzymen die nodig zijn voor de vertering van vetten er niet meer voldoende terecht komen.

Voor een optimaal en langdurig effect, afhankelijk van uw gezondheidstoestand, adviseren u tenminste aan een kuur van 10 sessies deel te nemen. Een kuur van 10 sessies komt overeen met 1 maand aan zee. Om het effect van de sessies te vergroten adviseren wij u minimaal 2 keer per week een sessie te doen en niet meer dan 3 dagen tussen een sessie te plannen.

 

Longfonds

In de Longwijzer van van maart 2013 heeft het Longfonds een artikel geschreven over MediSalt.
Wilt u weten of deze therapie ook voor u een positieve werking heeft?
Belt u gerust of komt u eens langs om het zelf te ervaren.